ManpowerGroup tarafından yayımlanan “İnsanla Gelen Fark: Geleceğin İş Dünyası Trendleri” raporu, küresel iş dünyasının ciddi bir liderlik açığı riskiyle karşı karşıya olduğunu ortaya koyuyor. 41 ülkede 12 binden fazla çalışan ve 40 bin işverenin katılımıyla hazırlanan araştırma; yaşlanan nüfus, değişen yetkinlik anlayışı ve liderliğe olan ilginin azalması gibi faktörlerin yönetim kademelerinde boşluk yaratabileceğine işaret ediyor.
Raporda “Liderlikte Kuşak Geçişi Krizi” başlığı altında dört temel eğilim öne çıkıyor. İlk olarak yetenek kıtlığı dikkat çekiyor. Özellikle gelişmiş ülkelerde doğurganlık oranlarının düşmesiyle iş gücü hızla yaşlanırken, 2030’a gelindiğinde çalışanların önemli bir kısmının 55 yaş üzeri olması bekleniyor. Bu durum, özellikle teknik beceri gerektiren alanlarda ciddi personel açığına yol açıyor.
İkinci önemli başlık ise diplomaların eski gücünü yitirmesi. Üniversite diploması hâlâ prestij unsuru olarak görülse de iş bulma avantajı giderek azalıyor. Kısa süreli ve beceri odaklı eğitimlerin yaygınlaşması, iş gücü piyasasında yeni bir denge oluştururken; yapay zekânın giriş seviyesi işleri dönüştürmesi, yeni mezunlar için fırsatları daraltıyor.
Üçüncü trend olan beyin göçü, deneyimli çalışanların bilgi birikiminin aktarılmasında yaşanan eksikliklere dikkat çekiyor. Araştırmaya göre çalışanların büyük bir bölümü kariyerleri boyunca bir mentorla çalışma fırsatı bulamıyor. Bu da kurumsal hafızanın sürdürülebilirliğini zayıflatıyor.
Son olarak liderliğe olan isteğin azalması, en kritik sorunlardan biri olarak öne çıkıyor. Özellikle orta kademe yöneticiler arasında tükenmişlik ve değişen yaşam öncelikleri, liderlik rollerine mesafeli yaklaşılmasına neden oluyor. Yeni lider adaylarının sınırlı olması, şirketlerin gelecekte yönetim kadrolarını oluşturmasını zorlaştırabilir.
Feyza Narlı, konuyla ilgili değerlendirmesinde iş dünyasının yalnızca yetenek bulma değil, liderlik sürekliliğini sağlama konusunda da kritik bir döneme girdiğini vurguluyor. Narlı’ya göre liderlik artık sadece bir unvan değil; etik duruş, doğru karar alma becerisi ve insan ile teknoloji arasındaki dengeyi kurabilme yetkinliğiyle yeniden tanımlanmalı.
Rapora göre, bu dönüşüme ayak uyduramayan kurumlar, gelecekte çok daha büyük bir yetenek ve liderlik açığıyla karşı karşıya kalabilir.
